Chińszczyznę z budki jadłam po raz pierwszy, gdy byłam jeszcze małym dzieckiem. Doskonale pamiętam smak parującego kurczaka w sosie o ślicznym, pomarańczowym kolorze, w zimny dzień na jakimś placu w Warszawie. Jakie to było dobre! Słodkie, kwaśne, kolorowe i zupełnie inne od dań podawanych w domu czy przedszkolu. Z miejsca pokochałam Chiny, całym sercem zazdrościłam małym Chińczykom, że mogą jeść takie cuda na co dzień. Wydaje mi się, że dziś nie możemy już dostać takich pyszności w chińskich budkach w naszej stolicy, dlatego od lat szukam przepisu na taki sos. Czyżbym wreszcie trafiła?
